Cavallari: „Sytuacja na trybunach była nieoczekiwana, ale musimy przekuć to rozczarowanie w coś pozytywnego

Bohaterem siódmego odcinka programu „Questioni di calcio”, emitowanego w ramach audycji Falso Nueve, był obrońca Siena FC, Daniele Cavallari, który opowiedział o początkach swojej piłkarskiej kariery, a następnie o przybyciu do Sieny. Zawodnik występuje w koszulce Bianconeri już od czterech sezonów.

Jeśli podobają Ci się nasze treści i chcesz wesprzeć ich dalszy rozwój, zapraszamy do postawienia wirtualnej kawy na BuyCoffee! Twoje wsparcie pomaga nam tworzyć więcej ciekawych materiałów, a każda wpłata to dodatkowa motywacja i możliwość rozwijania portalu. Dziękujemy za każdą złotówkę!

– Przeszedłem wszystkie szczeble szkolenia w akademii Ceseny, od drużyn młodzieżowych aż po pierwszy zespół. W ostatnim roku gry w drużynie Primavera zasiadałem na ławce rezerwowych pierwszej drużyny i zawsze było to dla mnie ogromne przeżycie. Później grałem w Serie D, następnie przez dwa lata w Serie C, ponownie w Serie D, aż w końcu trafiłem do Sieny, występującej wówczas w Eccellenza. Na szczęście wygraliśmy ligę, wszystko dobrze się ułożyło i zostałem tutaj do dziś. Cieszę się, że jestem w Sienie, i mam nadzieję, że uda mi się osiągnąć coś więcej. Awans na jeszcze wyższy poziom byłby z pewnością czymś wspaniałym.

– Bycie jedynym zawodnikiem, który pozostał w drużynie z czasów gry w Eccellenza, to powód do dumy. Nie zawsze łatwo jest co roku otrzymywać kolejną szansę, ale podczas tej drogi przeżyłem wiele doświadczeń, zarówno pozytywnych, jak i negatywnych, które wiele mnie nauczyły i pomogły mi się rozwinąć. Myślę, że pozostawiłem po sobie dobre wrażenie, zarówno dzięki swoim umiejętnościom, jak i podejściu do pracy. Zawsze staram się dawać z siebie wszystko podczas treningów w tygodniu i w niedzielę, na boisku. Mam nadzieję, że widać moje przywiązanie do klubu, wolę walki i chęć, by nigdy się nie poddawać. Od dłuższego czasu noszę w sobie pewne marzenie i mam nadzieję, że prędzej czy później uda mi się je spełnić.

Silna więź z Sieną jest dla niego bardzo ważna. Zapytany o osobę, która stanowi dla niego punkt odniesienia w świecie futbolu, odpowiedział bez wahania.

– W ostatnich latach bardzo zżyłem się z Niccolò Giannettim. To osoba, której ufam i z którą lubię rozmawiać. Chętnie słucham jego rad, zarówno tych pozytywnych, jak i tych dotyczących rzeczy, które powinienem poprawić. Jest dla mnie punktem odniesienia nie tylko ze względu na naszą osobistą relację, ale również na przebieg jego kariery. Miałem także dobre relacje z Tommym Bianchim, ale z pewnością Giannetti odgrywa ważną rolę w mojej drodze.

Uwaga skupia się teraz na obecnym sezonie, który dla zawodnika rozpoczął się ze zmiennym szczęściem. Nie zawsze otrzymywał szanse na grę, a niektóre spotkania musiał nawet oglądać z trybun. W ostatnich meczach ponownie zaczął jednak występować w podstawowym składzie.

– Ten sezon przyniósł kilka trudnych momentów. Już w poprzednim roku przeżywałem okres, w którym grałem niewiele, ale znalezienie się na trybunach było dla mnie z pewnością czymś niespodziewanym. Kadra jest szeroka i, jak mówi trener, dobro drużyny trzeba stawiać ponad indywidualne interesy. Łatwo jest to powiedzieć, ale kiedy człowiek znajduje się w takiej sytuacji, wcale nie jest to takie proste.

– Starałem się zaakceptować ten okres, choć nie było to łatwe, i nigdy nie przestałem pracować podczas treningów w tygodniu. Wręcz przeciwnie, indywidualnie starałem się robić jeszcze więcej. Po półtora miesiąca bez gry powrót na boisko i zaprezentowanie się z dobrej strony nie były czymś oczywistym.